Wessel B. werd onlangs vrijgesproken van plagiaat, B werd bekend als de ‘Photofotograaf’. De rechter oordeelde uiteindelijk dat een foto nemen van een andere foto gewoon weer een nieuwe foto was. Doorslaggevend in dit vonnis was dat de Photofotograaf zijn foto altijd iets aanpaste. De belichting, scherpte, kleurintensiteit en het formaat.
Het werd op een gegeven moment verdacht dat B. Foto’s van lokaties verspreid over de hele aardbol aanbood, waar hij onmogelijk tegelijk geweest kon zijn.
‘Hij reist wat af!’, klonk steeds vaker op de redacties.
Tot er een reportage moest verschijnen waarin hij tegelijkertijd in Patagonië, Lapland, China en Australië zou zijn geweest. Op de foto’s waren gewoon de afdruktijden af te lezen.
Toen B. zich van geen kwaad bewust op het matje werd geroepen verklaarde hij nooit te hebben beweerd dat hij zijn huiskamer ooit had verlaten om zijn ‘wereldfoto’s’ te kunnen maken.
‘Ik maakte ze altijd vanachter mijn computerscherm of rechtstreeks van het televisiescherm, met een kopje koffie erbij!’
De redacteuren waren verbijsterd; ‘Je weet toch dat je dan plagiaat pleegt?’
De Photofotograaf bleef doodkalm en zei; ‘Ik heb de matige beelden alleen maar geoptimaliseerd….soms door gewoon overbodig materiaal weg te snijden…door de compositie uit balans te brengen zodat het weer interessant werd om naar te kijken!’

‘Vergelijk mij met de redacteur van Carver, de grote schrijver van het kleine!’
‘Zijn redacteur schrapte naar schatting de helft van zijn manuscripten, waardoor er nog iets te raden overbleef voor de lezer!’
‘Feitelijk is hij de grote vormgever die Carver tot Carver heeft gemaakt!’

‘Dus de gedupeerden mogen je eigenlijk dankbaar zijn, dat je hun matige werk aan de vergetelheid ontrukt?!’
De redacteuren keken elkaar hoofdschuddend aan en konden tot hun spijt niets anders doen dan hun topfotograaf Wessel B. aangeven.
Anders zouden zij zelf miljoenenclaims kunnen verwachten als medeplichtigen.

Gevreesd wordt dat Wessel B. school gaat maken na deze gerechtelijke uitspraak.