We wilden nog even ergens heen, gewoon even eruit, naar het aangeharkte natuurreservaat, de weg erheen was versperd. Een routewijziging mondde uit in een file die ons huiswaarts dwong, het was al rond etenstijd, niets eetbaars in huis. We pakten de fiets om iets buiten de deur te eten in het nabijgelegen lintdorp.Toko Bokito, gewoonlijk onze favoriet bleek gesloten, door naar Thai Thai een straat verder, wegens omstandigheden dicht… onze laatste troef: Roti Maribu…pui afgeplakt… faillissement of beursgang? Zo verzeilden we in Pizzaria Pisa. Op elke lege formicatafel stonden enorme scheve torens als zoutvaatjes. De Egyptische menukaart showde zowat alle denkbare fastfoodgerechten in full color, waaronder de huiveringwekkende ‘Kapsalon’
De zoutvaatjes bleken overbodig, flauw was het niet. We konden voortaan ook gewoon bestellen zei de scooterkoerier. Dat leek ons wel wat: gewoon.
Tofu
dat smaakt
dat smaakt echt
dat smaakt echt nergens naar
blokjes witte tofu
in lauwe miso-soep
geen smaak, zo subtiel
iets proeft afwezigheid
als een afspraak
met een vriend
die dagen niet
komt opdagen
in de schaduw
van een boom
die nooit geplant is
Ozamaki@Futonpress2019
uit:WankeleVerzen
Vertaling:Miruki Wildesheim
Plicht
Het waren duistere tijden daar in het oude avondland. Uit het land van de ongewenste mogelijkheden werd daarom een positieve denker ingevlogen. Een denker van formaat, zo positief dat hij zich alleen met het licht wilde inlaten. Hij weigerde halstarrig om de diep donkere nacht onder ogen te zien. Daarom sloot hij demonstratief zijn oogleden zodra de zon onderging en raadde iedereen aan hetzelfde te doen. Positiviteit is niets minder dan een plicht, zo onderwees hij. Wie hem de ogen wilde openen voor de magische betovering van de nacht kreeg te horen dat je je niet moest laten bevuilen door de duisternis die de geest vergiftigt met negativiteit. Hij kneep zijn ogen nog harder dicht, zo hard dat hij sterretjes zag.
Geestig
(Citaat uit Volkskrant, over Poetry International.)
De magie van het net niet helemaal begrijpen.
Juist het niet helemaal begrijpen geeft betekenis.
Dat mysterie is de kracht wat mij betreft, dus
nee, het is niet moeilijk als je ervoor open staat.
Niet begrijpen is natuurlijk heel makkelijk.
We mogen gerust stellen dat het gehele universum
pure poëzie is dankzij ons niet begrijpen.
Poëzie verwijst uiteindelijk naar het mysterie
dat wij zelf zijn, de magische wereld van de geest.
Een kosmische grap, buiten gewoon geestig!
Je begrijpt het pas als je het niet snapt.
Boef
te vroeg geboren
wist hij hoe eeuwig het is
als kind al immer
had tijd hem nooit iets gezegd
hij kreeg de tijd om zijn pols
op een verjaardag
die wijzers leken tralies
voor de boef in hem
hij voelde zich bestolen
het horloge viel ergens
onopgewonden
nimmer haast, nooit laat
een zee van zijn zo tijdloos
hoezo verjaardag
wat moest leeftijd voorstellen?
een ziel beleeft intens traag
langgestrekt weten
dat niets verser is dan nu
Ozamaki©FutonPress2019
Uit: ‘WankeleVerzen’
Vertaling:Miruki Wildesheim
Uncategorized
Val in geen enkele categorie.
Beantwoord geen verwachting.
Bevestig niet wat evident is.
Wees ondefinieerbaar eigen aardig.
Liever onbegrepen sterven dan
een doodgedefinieerd leven.
Verklaringen zijn een effectief slaapmiddel,
ze inspireren om niet te blijven verwonderen,
om niet te blijven ontdekken,
ontdekken dat je nergens iets van snapt.
F. Wildesheim
Put
de blindgeborene ziet licht
van het geestesoog
een licht dat leeft op de tast
hij ademt ruimte, geen lucht
zo stoot hij zich niet
aan de hardheid der dingen
draagt een geheime kennis
vol in zijn lege buik
kennis die zonder taal vanzelf spreekt
zijn tong proeft vergezichten
onbestaanbare
mogelijke werelden
zijn oor luistert naar bloesems
insectengegons
geplof van fruit in het gras
In elk van zijn hartkamers
woont een ijl geheim
dat feilloos weet of iets klopt
hij leest aandachtig een boek
geen woord wordt vermorst
met zijn wijsvingertopje
blindheid is een diepe put,
zegt Blindeman blij,
blijf lekker zitten en ontspan
wat nooit slaapt ontwaakt
Ozamaki©FutonPress 2019
Uit:’Wankele Verzen’ vertaling:Miruki Wildesheim
Photo:JelleTouw©️2019
Soep
Een vulkaanbewoner
blijft zo onbewogen als plots
de bestaansgrond wankelt
de ziel is vloeibaar
als gesmolten steen stroomt ze
door dit aardse dal
van puur vuur zijn wij
en tot vuur keren wij weer
zijn wij sterrenlicht
of zijn wij een klont
afgescheiden van de zon
die langzaam bekoelt?
onze essentie
is smelten en doen smelten
godgloeiend hete oersoep,
wie weet wat ons eet?
Osho Ozamaki©Futonpress2019
Uit:’Wankele Verzen’ vertaling:Miruki Wildesheim
