Pluim

Ik heb hem altijd stil bewonderd,
hij is fantastisch of is hij een zij?
of is zij onzijdig?
We weten het niet.

Dat ‘het’ heel veelzijdig was staat vast.
Misschien gaan we er per abuis van uit
dat het om een eenling gaat.
Was het niet veeleer een menigte?

Dat laatste lijkt aannemelijk gezien het enorme oeuvre:
geschriften, gedichten, schilderijen, tekeningen,
miniaturen in getijdenboeken, composities,
uitvindingen, getuigenverslagen in dagboekblaadjes…

Anonymus schonk zich eeuwenlang uit aan de wereld
zonder enig ander doel dan te schenken
uit de onuitputtelijke bron, en waarom eigenlijk?
Om dat het anders gewoon overstroomde?

Helaas is er geen kont om een veer in te steken.

Migrant

Hij had geen paspoort, geen inreisvisum…
Hoe was hij hier gekomen? Zonder werkvergunning,
laat staan een ziektekostenverzekering
Geen papieren met zwart op wit eigendomsbewijs van wat dan ook…
Hij had hier dus ook geen rechten.
Wat deed hij hier dan?
Wat had zo’n creatuur hier te zoeken?
Deze aardhommel in onze ochtendzon,
druk profiterend van onze bloemen, onze nectar…
Gebruik makend van onze infrastructuur,
misbruik makend van onze voorzieningen?

En maar gonzen…alsof er niks aan de hand is.

Krediete

Plaas die skuld op al die mense, plante en diere
vir al die geluk wat jy gehad het en erken dat
daar geen enkele persoonlike verdienste is nie

Blameer uself vir al die foute wat u nie gemaak
het nie sodat jy niks daaruit geleer het nie
en nie slegte gewoontes uitgewis het nie

Wees die wese van die natuur dankbaar
weet dat jy nie is hoe jy lyk nie
dat jy nooit is wat jy dink jy dink nie
dat jy selfs niet is hoe jy voel nie

Betreur die oënskynlike feit dat jy
ernstig gedink het dat jy verhewe sou
wees bo ‘n mens , plant of dier,
ver verhewe bo hierdie goddelike natuur

Daar is geen voorvereistes nie,
maar as u iets eis, eis dan die reg
om oorgroei te word, die natuur sterf
van die lewe in jou. Waar is sy eintlik nie?

Waar begin sy , waar stop sy te bly?

Echter

Echter…is ‘t geen prachtig oud woord
in ‘n virtuele nepwereld waar platheid
van de aarde voor echt doorgaat?

Echter klinkt echter dan echt,
echter nuanceert elke stelligheid
met een terzijde of vele terzijdes

Echter opent vele nieuwe wegen,
‘n boom met steeds nieuwe vertakkingen,
elke uitloper maakt het echter.

Echter maakt het waar, want het ware is
het hele, het totaal van alle verbindingswegen
die leiden naar de enig echte plek, hier

waar ieder wezen vertoeft, verblijft, verwijlt.

Nieuwe bel

Er werd (ding-dong) aangebeld, we hadden bij SushiKing besteld…gretig opende ik de voordeur, en stond oog in oog met een zelfmoordcommando, ik herkende hem meteen aan zijn aangegorde bomgordel. De jongen keek erg bedremmeld en tegelijk met panische urgentie.
Of hij, in gebroken Engels, even van het toilet gebruik mocht maken…hij zou ons eeuwig dankbaar zijn, eternally gratefull…het was dan wel in de baas z’n tijd…maar het kon nog lang duren voor hij nadere orders zou krijgen…hij wees op het trekkoordje dat voor zijn buik bungelde.
Een mens in hoge nood weiger je niet, ik wenkte hem monter mee naar de toiletruimte in onze gang, opende de deur. Dankbaar buigend ging hij omzichtig naar binnen om nergens tegen te stoten en draaide het wc-slot op bezet.
Het bleef lange tijd muisstil…ik wachtte op de gang luisterend naar mijn knorrende maag totdat het slot van bezet naar vrij gedraaid werd. Nogal wanhopig en bijna smekend keek hij mij aan. Het ging zo niet… impossible …hij kon het gewoon niet met die gordel om…of ik niet even het slotje op z’n rug wilde openen, daar kon hij zelf niet bij… dan kon de gordel even af.
Waar blijft de Sushi? ,dacht ik ongeduldig…ik had trek, vooral de lauwwarme Godzilla’s…maar de leveringstijd was nog niet voorbij. Ik hielp hem uit zijn bomcorset te wurmen. Man, zei ik bezorgd, dat ding zit toch ook much to tight…dat knelt toch de hele zaak af, logisch dat het niet lukt. Wild gebarend stapte hij uit de gordel het toilet weer in en sloot af. Daar stond ik plots met die hele bomgordel voor mijn voeten, het zag er trouwens goed uit…stond keurig rechtop, professioneel…mooi afgewerkt…geen losse draadjes. Binnen het toilet klonk er gedruis, gestommel en een zucht van verlichting waarna het weer langdurig stil bleef.
Ik kon de digitale keukenklok horen tikken… Onze nieuwe dingdong-deurbel ging af. De Sushibezorger met z’n onverwoestbaar oosterse glimlach liet mij de rekening zien en overhandigde mij het doorzichtige pakket rijsthapjes, lauw warm.

Gort

O godgloeiende korenschoven…
O hevig gortdroog wonder…

Het lijkt hier wel een oven

nu even geen gedonder meer,

geen loos onweer gesodebliksem,

maar plenzen nu, subiet en

met bakken uit de hemel!

Doven dat vuur, doven!

Laat ons verzuipen en genieten.

Godallemachtige natte dromen,
nu even geen droog gezemel…

Laat dat lofbezongen engelenleger komen

en permafrostig smeltwater piesen

over onze tot leer gelooide tongen.

Wilt u dat beloven? We laten ons herdopen.

We bekennen alles…graag gaan we geloven,

waar moeten we tekenen om onze schulden af te kopen?

Alle zegen plenst van boven.