Het geheugen tekent
als een kindervinger
op het beslagen raam

om het geestesoog
een doorkijkje te geven
op wat werkelijk lijkt

het buitenste dat
als echt binnenkomt

zolang we ademen
zal het raam beslaan

wat binnen schijnt
leest wat is gewist

Ruimte

onze alleroudste
reisgenoot
heeft nog immer
geen rimpels

poedelbloot
en van jongsaf aan
kaler dan de maan

maar nog altijd
niet krakkemikkig
ze gaat nooit dood

kijkt ons
overal strak
in de ogen aan
zonder blikkig
te blozen

haar eeuwig verse
vergezicht
stelt zich open

nodigt uit
tot ‘t grenzeloze
bestaan

wij zijn
het tuig dat
door haar vaart

ze noemt zich
nietiger dan niet:
droge oceaan

Economen verwarren hun medicijn
met de ziekte zelf
en leveren slechte vertalingen
van de bijsluiter.

Er lijden meer mensen
aan de bijwerkingen
dan er genezen worden
door financiële middelen.

De ziekte draagt trots
de naam ‘gezonde economie’.
De patiënt is op de troon
van de geneesheer directeur
geklommen en strooit lukraak
met loze diagnosen

We werden het bos in gestuurd
en liepen door het woud van verleden,
omgeven door louter gedateerde bomen,
achterhaalde struiken en rottend bodembedeksel.
Het was duidelijk dat dit niet lang nog zo kon duren,
op de oude voet voortmodderend in deze onhoudbare biotoop.
Gelukkig werden we gerustgesteld
door een onderhoudend bord van natuurbeheer
dat ons een gouden toekomst belooft
zolang we maar netjes op de paden blijven.

het bleek vergeefs & zeer
de moeite waard

je bereidde

(zonde om weg te gooien)

verse vis als avondeten

en je cactus kwam
dagen later
grondig verwaarloosd
zowaar tot bloei

goede nalatigheid

en misplaatste daadkracht

voeden het leven

Geboren in precies
het goede lichaam.

ook nog eens met
exact de juiste geest

alleen in dit totaal
verkeerde universum

dat is weliswaar nogal
van het spijtigste helaas

maar men kan niet alles
altijd maar mee hebben

volgens de dokter kun je

er heel oud mee worden

‘n universele prothese met
lichtjaren kosmische garantie

We hebben het gepikt,
maar nu pikken wij
het niet meer.

We stelen het idee

van diefstal van door
bezit bezetenen

We pikken ‘het’ niet meer
we pikken nu iets
heel anders dan ‘het’

desnoods pikken we wat
niemand wil hebben
en vullen ‘t gat in de markt

We zullen terug moeten
pikken wat ons is afgepikt
maar pikken zullen we

tot we zijn uitgepikt als
schamele schaalresten
van een leeggeroofd ei

het struif aan onze
snaaisnavels geldt
als waterdicht alibi

in de verdachtenrij
worden we er zo uitgepikt
om met de hoogste
onderscheiding
te worden verwelkomd
in het dievengilde

Tractatus 2 ligt ongeschreven op tafel
terwijl buiten de prachtigste bladeren vallen.

Speculeer er gerust op los over hoe en waarom.
Formuleer alle mogelijkheden tot je niet meer verder kunt.

Orden ze, categoriseer ze, maak een kansberekening
om plausibiliteit te bepalen, beitel dat in steen…en

Erken dan dat je het niet weet, dat plausibel nog niets zegt.
Als later blijkt hoe het werkelijk zit wordt druppelsgewijs
duidelijk dat je dit nooit had kunnen bedenken.

Tractatus 1 is vooral een handig hulpmiddel
gebleken voor je wiebelende tafel of als
zwijgend herbarium om bloeiwijzen in te drogen.

Beschaving is schaamte
zo prachtig uitgedost
op het plein
waar ze het spontane
baltsgedrag der dieren
probeert na te bootsen.

Natuurlijke schoonheid
weet niet eens
dat ze mooi is,
weet niets van poseren
en camera’s
ze leeft in het geheime
gebied
van het onbespiede

Het grote encycloop-idee was
‘n begrip als grip op de wereld,

Eenoog die het heelal overzag.

Het leek een reklamecatalogus
waar in elke wens te koop…
en zo uit voorraad leverbaar

Bladerend door de papieren
wereld ontstond de klantmens
verdwaald in tienduizend dingen.

In dit naslagwerk vond de klant
zijn eigen onbegrip handig terug
dankzij elk groezelig ezelsoor