Omni verse verzen

door

Stockholm

Nietszche is nog altijd
nogal dood…Natuur natuurt,
ze leeft zich in en uit,
beademt het zijn.
Ze is onze levende Godin
Waar begint ze?
Waar begint ze eigenlijk niet?
En waar eindigt ze?Luister je niet
naar haar verfijnde balans…?Stem je bestaan niet af
op haar oorspronkelijke aard…?

Dan is haar respons spontaan,
rigoureus als een orkaan

moeiteloos tovert ze oceanen
om tot woestijn

geen Bijbelse strafplaag
van een wraakzuchtige
maar een hoognodig hervinden
van wankel evenwicht

Zijn wij gegijzeld
door de natuur?
Natuurlijk.
Haar eisenpakket is
het mysterie zelf

Onze enige redding lijkt
een Stockholmsyndroom
te ontwikkelen met de godin

en sympathie op te brengen
voor al haar onvoorspelbare grillen,
voor haar chaos
die niets is
dan onbegrepen orde

door

Sportgod

Omdat God altijd maar won
verzon deze opschepper met duivels genoegen
een geniale demon,
de slechtste versie van zichzelf.
God is goed, maar zijn demon geniaal,
referentie voor het sublieme.
Wat is er saaier dan spelen
als de uitslag bij voorbaat vast staat?
Is er een betere tegenspeler denkbaar
dan wanneer de duivel er mee speelt?
Nu pas staat er iets op het spel.
Spelen met Lucifer is spelen met vuur,
vlammen gaat nooit vervelen.
Opgaan in het vuur van het spel.
door

Geknabbel

Het onmogelijke als enige houvast.
Niet dat men het ooit vast zal houden,
men kan ernaar reiken,
een kompas om op koers te blijven.
Het bereikbare bestaat al,
bekend terrein in kaart gebracht
door talloze handen bezoedeld,
herhaalbaar op de lopende band
van reproductie, verzekerd
van slaapverwekkend succes.
Evolutie is het onafgebroken geknabbel
van alle levensvormen aan de grens
van het onvoorstelbare.
Moeten we wel menselijker worden of
knabbelen we ons naar iets dat de mens
overstijgt, naar iets onvoorstelbaars?
door

Vete

Wat is een rechte lijn anders
dan een breedteloze lengte?
of is het een lengteloze breedte?
of van opzij gezien
een erg kleine maar erg dikke stip?
Het is maar hoe je het bekijkt.

Elke maatstaf blijkt ‘n afspraak,
elke definitie een relatief begrip
dat zich met metingen wil bevestigen.
Met wat wordt het ijkpunt eigenlijk geijkt?
Weten zelf wordt nooit gemeten.

Is het een vaste regel
dat ‘t exacte afwijkt?
Neemt elke uitzondering wraak
op het concept van het absolute?
Het beslechten van een oude vete?

Weten laat zich niet meten.

door

Modern gedicht

Je maakt een screenshot
van een Dürergravure,
je slaat het op
in je dure externe geheugen,
je krijgt zure tranen in je ogen
van het scherm.
Op de achtergrond speelt muziek
een playlist van de meest
dode componisten terwijl je mobiel
een podcast over prehistorie
beluistert…
voel je je een modern fossiel.

Op je e-reader lees je onderhand
een sonnet van Shakespeare,
maar eerst beantwoord je een appje.
Tijdens het sonnet bestel je
even een onlinemaaltijd.

Je wordt beroerd, je voelt je een vat
vol tegenstrijdige hutspot,
ingrediënten zat, maar man,
niets smaakt nog ergens naar.
De maat is vol, je pacemaker slaat.
er steeds sneller van op hol
de ziel geniet volop
van het langzaamste genot

door

Kiekeboe

……. …..
… …… ..
…… ……

… ……. ….
………. ..

*

onzichtbaar
geestig

is ze alom
af en aan
wezig

*

speelt
argeloos
kiekeboe

lacht zich
slap als het
zich ontdekt

*

vulbaar leeg
haar bedding

waar benul
blijfzaam
kabbelt

bestaan
als lichaam
stroom vol

wonder &
waanzaam
zielsgeluk

*

ernst speelt
geen kiekeboe…

bedriegt
zich liever

uit angst
te worden
bedrogen

*

……. …..
… ….. ..

…….. ….
…

door

Op de korrel

Liggen twee zoutkorrels
in de woestijn te zonnen
zegt de 1 tegen twee:
zeg ken je die van
die twee druppels
die in zee lopen, nee?
Oké…twee druppels
lopen in zee
fluistert opeens
de 1 geheimzinnig
wees op je hoede
maat, kijk hier
nooit achterom…
waarom? vraagt de ander
ik voel geen nattigheid…
nee precies,
voel je hem, kijk
dat bedoel ik nou……………

hij is goed
maar ken jij die
van die twee wolkjes?

Ja, dat is al
een hele ouwe
zegt zoutkorrel

wel een gouwe ouwe
en een flauwe,
geef toe…

ja, nogal
droge humor

……….

weet je dan nog
die van die twee
graankorrels?

hou op
heel melig

door

Arborale toeëigening

Je mag een boom niet vermenselijken,
van de objectieve wetenschap.
Wat uiteraard een subjectief standpunt is.
Mag je jezelf dan wel verbomen?
Of zouden er oude woudreuzen zijn
die dat afwijzen op grond van…
arborale toeëigening?
Woudreuzen zwijgen binnen
al hun jaarringen,
hun knoesten keuren alles
ongezien goed.
Dus als je even boom wilt wezen
verdwijn dan in ondergronds wortelhersenstelsel…

Ga je gang, niemand die je ziet.
wat zullen je wortels wel denken?

Bos Bos en nog eens Bos?

(kerf dat dan in je eigen bast)

door

Opname

Het Alzheimermedicijn werkte wat al te goed.
Na de eenmalige injectie in de frontale kwab
onthield de voormalige patiënt nu letterlijk alles
wat hij meemaakte…
De genezing bleek een rampzalige bijwerking…
De vergeetachtige kon nu hele gesprekken letterlijk reproduceren
en situaties tot in de kleinste details uittekenen dankzij
een plotseling vlijmscherp fotografisch geheugen
Eenmaal genezen werd de huidige beleving permanent overspoeld
door een vloedgolf van glasheldere herinneringen.
Alsof die een onuitwisbare indruk hadden gemaakt.
Ook deze actuele beleving werd weer opgeslagen om als een volgende vloedgolf de voorgaande weer te overtreffen en zo verder…
Het onuitwisbare werd het probleem. Zo eindigde dit
in een zich eindeloos repeterende breuk van steeds meer
verdichte impressies, als het pijnlijk rondzingen van een overstuurde microfoon.
Het proefkonijn had de betrokken medici in één klap genezen van dit medicijn.
door

Inruilactie

‘n eeuw leven heet wel ‘de kleine
eeuwigheid’ , ‘n langgerekte fractie
tot die onverwacht voorspelde dag
van de lichamelijke inruilactie zolang
‘t duurt denk je: er komt geen
einde aan ‘t vlezig voortbestaan
alsof je eeuwig op reis moet over-
stappen op ‘n andere bus, taxi, trein.
Dromend shop je alvast wat rond,
lijfelijke aanbiedingen bij de vleet.
Wat ‘n assortiment in ‘t magazijn
en ‘t kost allemaal geen scheet