Lezend over beklimmingen van Mount
Everest val je van inspanning bijna
uit je comfortabele leunstoel.

Lezend over de watersnoodramp

verslik je je in een slok water,
je vastklampend aan ‘n nat matras.

Om in slaap te komen lees je een
horrorroman, je doet geen oog meer
dicht, achter elk gordijn een zombie.

Je laat je hand lezen, ze belooft jou.
na betaling ‘n gouden toekomst,
ze raakt niet uitgelezen na elke bijbetaling.

De lichaamstaal van je hond lees je
als ondoorgrondelijke hiëroglyfen,
je bent ‘n open boek voor haar,

waarom doe jij eigenlijk zo raar?

Sprinkhanen doen het
op een halm

Bacterieën doen het
in een zucht

Naaktslakken doen
het uiterst kalm

Vliegen doen het
vliegensvlug in vlucht

Planten doen het
met het bladgroen

Olifanten doen het
groots & geducht

Alleen mensen zijn
onbetwist kampioen

in moeilijk doen

Het fuik van verlangen
is kennelijk lek
het lijkt meer en meer
een open leefnet
van steeds wijdere mazen

verlangens leken ooit
zo mooi gevangen
echter
hun leven blijkt
laten leven
zwemmend in en uit
wensend om niet

onbevangen
als vrijwillige vissen
in water van ziel

zo ontvankelijk
hoeft geen wens
zich meer waar te maken
waar net genoeg
al meer
dan overvloed is
ontvanggeluk

Een erg vreemd woord.

Iets is erg of juist
helemaal niet erg
en dat iets bevindt zich
meestal wel ergens.

Soms is iets te erg

voor woorden en gaat
van kwaad tot erger.

Men ergert zich graag

en vaak aan ergernis.

Behalve als men
er geen erg in heeft.

uren zwemmen hier
dagelijks voorbij
door zeeën vol seconden

ze verdrinken en bezinken

van elk uitgeduurd jaar

daar worden onstuitbaar
eeuwen mee gestapeld tot
kathedralen van verstreken heden.

verrezen puien van ruimte
massief onzichtbaar
niet te ontkennen zo afwezig

gestolde stilte getuigt
hoe laat dit allerlaatste is

bestaan ervaart zich onaf-
gebroken in dit uiteindelijke uiteinde…

Men reisde verstgelegen poolstreken af
om het innerlijk noorderlicht
waarmee ogen zien
te betrappen
als ver schijnsel
aan het hemelgewelf
ergens daar
buiten zichzelf.

om het thuis ook wat lumineuzer te krijgen

bestelde men schemerlampen,
zoeklichten en kroonluchters
ook vroeg men te massaal
vergunningen aan
om zichzelf en anderen
het licht in de ogen
te gunnen

gemeenten konden de aanvragen
niet aan
en gaven generaal toestemming
met andere woorden

‘Bekijk het maar’

Dit mag nooit meer
gebeuren vertelt
onze geschiedenis
keer op keer

toch wachten we rustig

op gratis overstromingen
tot de oevers en dijken
zijn weggespoeld

te laat om nog
bruggen te bouwen
delen we zwemvesten uit
als de droogte uitbreekt

ontkenning is de meest
solide vluchtheuvel
die het menselijk
verkeer kan bieden

In de helft van de gevallen is er
sprake van toeval of statistiek,
je weet alleen nooit in welke helft.

Statistiek is een rationele oorlog
tegen willekeur die succesvol
de waan van controle bewerkstelligt.

Het glas is half leeg of half vol,
niemand vermeldt er ooit bij wat
er in zit, champagne of cyaankali…

Is het glas voor 99% halfvol of halfleeg?
Dan kun jij nog steeds die ene procent zijn
die geen dorst heeft.

Wat kan het iemand die kraanwater
uit zijn handkommetje lurkt schelen
of er een glas is…halfvol of leeg?

In het geheugenvriesvak
ligt die oude sneeuwbal
als aandenken aan O
verleden laatste winters.

Vaak pak ik hem er even uit

neem hem op schoot
om herinneringen op te halen
aan koudere tijden

Inmiddels glashard en
alle strenge winters vergeten
laten herinneringen hem ijskoud

Zou hij verlangen weg te smelten
en als regen in zee te vallen,
de moederschoot van alle ballen?

Waarschijnlijk kruipen we
dagelijks door ogen van naalden,
zonder te weten welke fatale gevaren….
Argeloos ontsnappen we steeds

op laatste nippertjes

Achteraf zou je het geluk noemen

als je er ooit weet van zou hebben

Nooit ben je op de hoogte

Je leven is een grassprietje
in deze oneindig grazige weide
waar elk moment
een koe langs kan zwalken
om je op te nemen in de hemel
van zeven magen

over geluk hoor je
niemand klagen